Home| Youtube | Radio | Team van NAH Praatgroep | Ontspanning | Lieve Sylvia | Wendy's Blog | NAH Praatgroep Forum

NAH Praatgroep




Onze Gastenboek


Online Radio Jan

 

            


 

 

 

 

 

    Wordt mede mogelijk
 gemaakt door:

 

Martin Kuiper
Aleksandar Glisovic
Marcillio Doelradjak
©2020

 

NAH Praatgroep Op alle foto' s van deze site is auteursrecht van toepassing.

Het publiceren daarvan zonder schriftelijke toestemming is verboden.

 

 

Hallo ik ben Wendy Bouwens en hier zet ik mijn blogs neer

 

 

Daarnast kun je mij ook vinden op Facebook

 

https://www.facebook.com/Wendy-Vs-stroke-persoonlijke-blog-228597745258505/

 

 

Retourtje hemelpoort
Al vaker gebeurde er dingen in mijn leven die te toevallig of apart waren maar sinds mijn hersenbloeding gaat er een volledig nieuwe wereld voor mij open. Zo zegt mijn gevoel al jaren dat ik ooit een hersenbloeding zal krijgen, daar ging ik dan 6 dagen voor mijn 37e verjaardag de gele bus in!
Sinds ik thuis ben viel het mij steeds meer op dat ik meer zag dan voorheen! Geen personen maar energie. Het ruiken van zoete geuren, horen van voetstappen en vinden van witte veertjes. Allemaal tekenen van de aanwezigheid van engelen/entiteiten.
Toen ik een medium op huisbezoek kreeg werd mijn gevoel op een bijzondere manier bevestigd. Terwijl hij mij een oplegging gaf met zijn helende handen en ik omhoog keek zag ik in zijn ogen de ogen van mijn vader! Dat was voor mij de bevestiging dat ik meer kan zien dan ik ooit had gedacht!
Ben ik er bang van?? Nee totaal niet! Ik geef mij er volledig aan over als ik voel dat er iets over mijn hoofd kriebeld en vraag de engelen soms ook om hulp! Ik vertrouw op de goede bedoelingen van hun aanwezigheid
Dit medium vertelde mij ook dat ik bij de hemelpoort ben geweest en dat ik dit nog zal gaan zien in een visioen! Ik kan het mij niet bewust herrinerenvan dat moment maar heb inmiddels wel 2keer een visioen gehad wat voor mij de hemelpoort moet zijn! Goddank dat het mijn tijd nog niet was, ik heb nog teveel taken in de levende wereld!Over een tijdje ben ik hersteld en dan is het mijn beurt om te ontwikkelen hoe ik met deze lichtgidsen kan communiceren en boodschappen kan overbrengen! Dat zal ongetwijfeld nog 1 van de taken zijn die het universum voor mij in petto had! Ik had nog helemaal geen tijd om dood te gaan dus gelukkig was mijn tripje naar de hemelpoort een retourtje en werd ik wakker met een prachtig nachtlampje naast mijn bed

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Voor wie mijn brief aan mijn aneurysma wil lezen

Daar ben ik dan, overlevende. Iemand op wie jouw stiekeme grillige proces geen vat heeft gehad.
Mijn vriend, inmiddels omgedoopt tot de liefste mantelzorger, heeft mijn vader die 7 jaar geleden is overleden nooit ontmoet.
Toch vroeg hij hem op het moment dat mijn schedel open lag meermaals om mij terug te sturen. Toen jij de dood op de deur liet kloppen.
Wat jij veroorzaakt hebt weet ik alleen van mijn naaste omdat ik alles ben vergeten door het bloed wat jij hebt losgelaten. Ik haat je daarom zo erg! Hoe lang was je er al? Achteraf gezien was je een soort stalker die steeds weer op mijn hoofd aan het bonken was. Zo erg dat ik meestal heel erg ziek werd. Je kwelde me eerst dus jaren om me uiteindelijk de dood in te jagen.
Ik ben blij dat de chirurg een eind aan jou heeft gemaakt, meer dan dat verdien je ook niet. Je veroorzaakte een hersenbloeding en dat was nog niet genoeg voor je want een herseninfarct volgde.
30 dagen ziekenhuis en 41 dagen revalidatiecentrum volgde, door al het gedoe rondom Corona niks meer en niks minder dan de HEL voor mij, geen bezoek mogen ontvangen in zo’n zwaar proces is loodzwaar.
Je zat te porren in mijn rechter hersenhelft wat de schade aan mijn linkerzijde opleverde, bewegingen waren lastig.
Je zal wel flink balen dat ik inmiddels weer goed loop en mijn linkerarm weer langzaam gaat bewegen.
En weet je waarom? Jij zal de grote verliezer zijn want ik ben sterker. Ik heb je overleefd en nu ga ik je ook overwinnen!
Jij zit als een stalker nog steeds in mijn hoofd maar je kan mij geen kwaad meer doen, de weg is geblokkeerd en ik ben nieuwe wegen aan het bouwen en zal alle dingen die ik als kleine Wendy geleerd heb weer opnieuw gaan leren. Veters strikken, broeken dichtknopen, potjes openmaken. Alles is moeilijk door jouw schuld, ja lach maar. Maar wie het laatst lacht lacht het hardst. En ik zal als laatst lachen want jou weg is geblokkeerd!
Ik heb in mijn leven wel vaker diepe dalen en hoge bergen gekend. Je laat mij nu de hoogste berg andersom lopen met veel pijn en tranen maar ik ga die berg overwinnen! En jij bent niet meer dan een leeg bloedvat die dubbel is geclipt, die gestalkt gaat worden zoals jij mij jaren hebt gestalkt. Een dikke zware deken zal worden opgetild en ik ga weer in de verte kijken.
IK HAAT JE INTENS! Voor 1 ding wil ik jewel bedanken. Door jou toedoen heb ik gevoeld wat ware liefde is

Tot nooit ziens,

 

Wendy.

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Bij deze een blog van mijn hand, ik hoop dit vaker voor jullie te doen. Het monster wat ik beschrijf is trouwens een aneurysma! Wat een hersenbloeding en herseninfarct als gevolg had! Inmiddels kan ik weer lopen en in mijn arm zit beginnende functie. Ik wist niet dat ik een aneurysma had, had wel jaren een onbestemd voorgevoel op iets naars

Brief aan beautyful broken brain,

Weet je nog dat wij samen aan living on the edge deden? Aan de rand van het ravijn groeien tenslotte de mooiste bloemen toch? Weet je nog onze uren sporten, Hobby en autorijden? Dat toen jij nog samenwerkte met mijn ledematen en we niet zo over alles hoefde na te denken? We hebben ook stress gekend. Vele zorgen over de kloppende hoofdpijn en tintelingen in wang en oog. Nooit gingen wij de hond uit laten of douchen zonder telefoon omdat we elk moment overvallen konden worden door het monster wat ons stalkte. Tot de dag dat die telefoon echt nodig was en ik nog kon uitbrengen dat we dood lagen te gaan. Wat hebben we moeten afzien die operaties, 31 dagen ziekenhuis en41 dagen revalidatiecentrum En nu moet jij dagelijks ook flink aan de bak. Ik overspoel je elke dag weer met nieuwe impulsen zodat jij van die kleine zandpaadjes snelwegen kunt maken, ver weg van de wegopbreking bij het monster.

Zullen we samen weer gaan knutselen, koken, autorijden en liefhebben, sporten, dansen en boven alles het leven vieren? Vergeet mij niet, ik geloof ik jou en laten we on de verte gaan kijken, daar waar licht is

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Van boekverkoper tot wegenbouwer...

Al jaren ben ik werkzaam bij de leukste uitgeverij van Nederland.Duizenden kilometers op de weg van boekhandel naar boekhandel. De twee slagen die ik kreegop 1 februari jl veranderde alles
Slag 1:hersenbloeding
Slag 2: herseninfarct
Oorzaak: flink aneurysma die mogelijk al jaren met mij mee is gereden die duizenden kilometers!

Elke patiënt op de stroke unit krijgt ongetwijfeld een neuroloog aan zijn bed die vertelt dat wat kapot is kapot is en dat er nieuwe wegen gebouwd moeten worden.
Ik ben altijd al een beelddenker geweest dus op de momenten dat ik hoofdpijn had zag ik het helemaal voor me hoe van die kleine miniatuur bouwvakkertjes drukin de weer waren met stoomwalsen En kiepwagentjes omeen nieuwe wegenstelsel in mijn hoofd aan te leggen.Zo werkt het natuurlijk niet,ging het maar zo makkelijk maar helaas kun je alleen aanspraak doen op neuroplasticiteit om beroep te doen op je hersenen. Hard werken aan bewegingen en nieuwe gewoontes aanleren is de enige optie om een nieuwe wegenstelsel aan te leggen. Inmiddels weet ik alles over neurogenese, Neuronen, Synapsen En dendrieten
En met succes! Ik kwam samen met mijn arts tot de conclusie dat er al een nieuwe weg ligt want anders had ik mijn arm nog helemaal niet kunnen bewegen dat kleine Zandpaadje moet alleen nog een snelle snelweg worden! Wegenbouwer zijn is een zwaar beroep.Het kost veel energie tijd en tranen.Nu ik weet dat er een klein weggetje ligt is het nog hard werken om er een snelle snelweg van te maken . En daarna hoop ik ontslag te kunnen nemen bij de wegenbouwers en mijn vak als boekverkoper weer op te kunnen pakken. Ze zeggen dat hard werken wordt beloond, mijn harde werken zal worden beloond. Ik heb dit overleefd, overwinning is natuurlijk het doel! Ik heb gelukkig een fantastisch team om mij heen waardoor ik nog steeds veel stappen in de juiste richting maak. Ik kan inmiddels weer Broeken dichtknopen,potjes open draaien , zwemmen, fietsen en
huishoudelijke taken doen. Autorijden is een hoger doel maar wel het doel waar ik nu voor ga, Zodat ik het vak waar ik zoveel van hou weer kan uitvoeren en ontslag kan nemen als wegenbouwer